در بحث قبلی نگاهی کوتاه بر تعریف کلی از دوکراسی پرداختم و تنها چند خط به نگاه پوپر از واژه دموکراسی اشاره کردم، در این میان بجا خواهد بود که نظر فلسفی افرادی مثل ارسطو و افراطون را نیز مورد بررسی هرچند کوناهی قرار دهیم، این دو فیلسوف از بزرگترین منتقدان فلسفی دمکراسی بوده اند و بر این باور بوده اند که عامه ی مردم صلاحیت اظهار نظر در مورد سیاست را ندارند و دموکراسی را به نوعی دشمن برنامه ریزی های بلند مدت می دانند که این مانعی است بر پیشرفت. (دنباله…)
شورای ملی صلح
بر اساس تلاش های فعالین ضد جنگ، هنرمندان متعهد و وطن پرست و تلاشگران اجتماعی که فعالیت هایشان را آلوده ی سیاست – در معنی درست باند بازی و جناح گرایی – نکرده اند، شورای ملی صلح تشکیل شده است. (دنباله…)
